BLOG
32 yorum var - 29 Mart 2008 01:10
En karanlık zamanımda gelmiştin bana
Ben daha ışığını sorgularken, ışık olmuştun karanlık hayatıma...
Ellerimden tutup kaldırmakla yetinmedin, ateşli basamakları beni sırtında taşıyarak çıkarttın...
Ben bir kül kedisi sen ise bir prens. Beni dünyana alarak prensesin yapmıştın.
peki ben gerçekten prensesmiydim..? Karanlık küllerden çıkmış bu kız gerçekten prenses olabilirmiydi?
Yeterlimiydi tek bir unvan karanlık küllerden arınmaya...
Bir kaçıştı muhtaçlığım, bir umuttu dokunuşların ve bir yalandı mutluluğum.
Yetmedim, yetmedin, yetemedik... Biz aslında hiç olmayan bir şeydik. Biz aslında aynanın sadece
görünen kısmındaydık. Aynaların iki yüzlü olduğunu unutmuş gibi davrandık. Sanki ellerimize verilen bir
senaryoydu tüm yaşadıklarımız.
Her masal iyi bitecek değildi ya. Ben prenses değilim !!!
Ben küllere ait bir sokak kedisiyim...
